Woensdag 8 april 2026
Morgen zijn Dominique, Lauren en ik uitgenodigd om ons verhaal te komen vertellen bij Veteranen tv & radio, om 20:00 uur te volgen op hun website www.veteranen-radio.nl of via hun app.
Ik zal jullie meenemen in hoe dit gekomen is. Donderdag 28 oktober 2025, was Remco zijn DKDB-collega/studie genoot op de politie academie en collega bij FIT team van de politie en eigenlijk gewoon ook echt een vriend. Was Dennis, op de radio in het programma Music, Whiskey & Tennessee.
Donderdag 28 oktober, Dennis
Hij was daar met zijn verhaal over zijn pas begonnen bedrijf Pattiny Gear, speciale producten voor Veteranen. Hij vroeg mij of ik die avond wilde luisteren, want hij zou ook over Remco hebben. Ik was net 2 dagen ervoor aan mijn nieuwe heup geopereerd dus ik kon vanuit mijn bed lekker mee luisteren. Remco zijn ouders, Sylvia & Dick, luisterde ook mee.
Het was een hele mooie uitzending geworden en hij gaf ons de mogelijkheid om ook een keer langs te komen. Mijn meiden vonden dat heel mooi en wilde dat wel gaan mee maken.
Na de uitzending had ik Dennis even op de app en ik complimenteerde hem over hoe lief dit was naar Remco en dat ik hem dat ook wel zie doen, radio dj zijn. Toen gaf hij het antwoord,
"Ja lullen dat kunnen we wel!"
Daar was het moment voor mij, ik ga een soort podcast herinneringen reeks maken voor de meiden, zodat de herinneringen naar hun toekomen, in plaats van bij de mensen blijft.
Je zal begrijpen dat ik die nacht niet veel mijn ogen dicht heb gehad.
Boek schrijven?
Mijn moeder heeft van het begin af aan gezegd, Miek je moet er wat mee doen. Je kan zo mooi je gevoel opschrijven. Waarom bundel je dat niet in een boek.
Die gedachte heb ik in de 10 jaar altijd wel in mijn hoofd gehad, ook tegen Frank gezegd ik wil misschien ooit er wat mee. Maar weet niet wat en hoe... Meerdere documenten in mijn telefoon met ideeën van hoofdstukken. Het kwam er gewoon niet uit. Een echt boek schrijven, dat lukt mij niet... Ik schrijf in spreektaal en wat er in mij opkomt. Wil het zeker niet te correct Nederlands hebben, want dat ben ik niet. Daarbij voor wie schrijf ik het, ik wilde het dan zeker doen voor mijn meiden. Dominique heeft dyslexie en die maak ik niet blij met een boek, dus dat maakte het denk ik moeilijk om daaraan echt mee te beginnen.
Voor jou van mij!
Ik wil gewoon kletsen, want daar ben ik goed in! Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik altijd wel klets, mee praat of zelf wel wat te vertellen heb. Tot vervelends toe voor sommige anderen. In gesprek gaan met allemaal bekende die mooie, leuke, grappige of fijne momenten hebben gedeeld met Remco en dan in een soort podcast vorm. Dat moest het gaan worden!
Zo is het idee gekomen om dit project te starten.
Mijn meiden en mijn schoonouders hadden er nog niet direct een beeld bij toen ik het vertelde op 2e kerstdag op Remco zijn verjaardag. Nu na 2 gesprekken met mooie woorden en nieuwe jeugd verhalen, gaat het bij hun ook steeds meer leven. Zijn ze net als ik benieuwd naar meer...
Bijna 11 jaar zonder Remco
Ik merk dat het voor mij ook een verwerking is. Loslaten is een woord wat bij rouwverwerking hoort, maar wat is het nou eigenlijk? Hoe doe je dat loslaten, ik hoop dat dit project voor mij het stukje loslaten gaat zijn. Alles er aan gedaan te hebben zodat we hem missen, maar dat er meer is van hem dan alleen het wegvallen van Rem.
We gaan naar de 11 jaar toe en toch zit er nog zoveel liefde voor hem en onverwerkt verdriet. Doorgaan met het leven vieren en plezier houden in het leven, is echt ook een struggel geweest. 5,5 Jaar therapie, meerdere EMDR sessies, 2 therapieën bij 2 verschillende mensen. Om zo zelf maar mijn hoofd boven water te kunnen houden, terwijl je voelt aan alles dat je naar beneden wordt getrokken. Het was echt heel zwaar. En dan nog mijn lijf die niet meer die jonge meid was maar in 1 klap 70 was geworden. Het gevecht wat je door moet met werk, UWV en ergens daar in niet jezelf verliezen. Opeens alleenstaande moeder zijn, die niet elke dag haar kinderen naar school kon brengen omdat ik op was... geen energie - leeg - lijf stopte. Af en toe gaf ik mijzelf die ruimte, af en toe liet ik toe dat ik ook echt op mocht zijn. Het mocht niet te lang duren, want ik had mijn taak ook nog als mama! En ik was er wel nog... In zo'n situatie koos ik niet voor mijzelf, ik ging door, want ik mocht gelukkig nog mijn mooiste taak van mijn leven uitvoeren en dat is MAMA ZIJN!
De allerbelangrijkste personen van mijn leven: DOMINIQUE & LAUREN!
Mijn taak:
Ze laten genieten van hoe mooi het leven is
Ze laten leren van hun fouten die ze gaan maken
Er voor ze zijn als ze mij nodig hebben
Plezier hebben zoals ik dat met Remco had
Ze meegeven wat belangrijk is in het leven
In gesprek gaan als het lastig is
Leren dat we het niet alleen hoeven te doen
Hun papa een podium te blijven geven die hij verdient!
Namens Rem hun de liefde geven die ze verdienen!
Donderdag 9 april 2026 om 20:00 uur, luisteren jullie mee?
Doordat het vanwege muziekrechten en nog veel juridische regels, zet ik geen link en mag ik de avond niet filmen. Als het goed is wel terug te luisteren via hun website. Zodra ik daar een link van heb zal ik hem op mijn blog vermelden.
Reactie plaatsen
Reacties